سُك سُك

یا مقدّر

kosaraneh — Fri, 27 Nov 2009 13:37:18 GMT

پریشانم،
و
آشفتگی‌ام
نه به خاطر بی‌اعتقادی به تو،
که دلیل ِ بی‌اعتمادی به خودم است.

انار

kosaraneh — Sun, 22 Nov 2009 12:48:18 GMT

اصلا همه‌اش برای همین است كه آن انار ِ چلانده شده را بزنی به دری، دیواری، جایی؛ تا پوسته‌اش بتركد و آن دانه‌های سفیدش بریزند بیرون و عیان شود.

دل

kosaraneh — Thu, 19 Nov 2009 09:45:18 GMT

دل که تنگ می‌شود...
وسیع می‌شود.

آش کشک خاله

kosaraneh — Fri, 13 Nov 2009 17:40:18 GMT

هفت خط و خال که باشی، برچسب می‌خوری؛
صاف و ساده و صادق هم که باشی، باز برچسب می‌خوری.
مملکته داریم؟!
‌

هوم؟

kosaraneh — Thu, 12 Nov 2009 05:45:18 GMT

بالاخره زندگی از یک جایی که شروع می‌شود،
باید یک جایی هم تمام شود دیگر.

داس+تانک: پُل

kosaraneh — Tue, 10 Nov 2009 09:03:18 GMT

با این که احساس کرده بودند توی جنگل گم شده‌اند، ولی باز به قدم زدن و تجربه‌ی منظره‌های جدید ادامه داده بودند. حالا به یک پل قدیمی رسیده بودند.
پل روی دره‌ی عمیقی بسته شده بود که دو طرف جنگل را از هم جدا می‌کرد. آن‌طرف پل، به نظر سرسبزتر و متفاوت می‌آمد. پل، مجموع چند الوار قدیمی بود که با طناب به هم بسته شده بودند.
پسر تصمیم گرفته بود که این‌بار، آن طرف دره را به تنهایی تجربه کند. روی پل رفته بود و با احتیاط از آن گذشته بود. دختر، کنار پل ایستاده بود و رفتنش را تماشا کرده بود. پسر که به آن طرف دره رسیده بود، برای دختر دستی تکان داده بود و او را از به سلامت رسیدنش مطمئن کرده بود.
بعد دختر، کنار پل نشسته بود و انتهای طناب ِ بسته شده به پل را پیدا کرده بود و به سختی گره‌های بزرگ اولین طناب را از هم باز کرده بود. زمختی طناب، پوسته‌ی نوک انگشت‌های دختر را بُرده بود. وقتی به سراغ طناب دوم رفته بود، دیگر اثری از پسر نبود. گره‌های طناب دوم، سخت‌تر از طناب اول، باز شده بودند و پل، رها شده بود. خون از انگشت‌های دست دختر می‌چکید.

داس+تانک: نوش‌دارو؟!

kosaraneh — Mon, 02 Nov 2009 11:06:18 GMT

آن‌قدر جلوی دهان ِ قلب‌شان را گرفتند که... تمام کرد.

خلسه

kosaraneh — Sat, 31 Oct 2009 11:44:18 GMT

درازکِش
در انتظار خلسه‌ای سردم
که جسم دردمندم را
تا طلوع گرم خورشید
در بر بگیرد.

88/8/8

kosaraneh — Fri, 30 Oct 2009 09:05:18 GMT

جای دوری نمی‌رود
دلی که
پابندت شده...

زجر

kosaraneh — Mon, 19 Oct 2009 15:37:18 GMT

هیچ نمی‌دانم
از دست دادنت سخت‌تر است
یا
تحمل ِ هر روزه‌ی ترس ِ از دست دادنت.